Over Ido Weijers

cropped-Ida-Akkerman-20120120-25-1.jpg

Ido Weijers was van 2004 tot 2011 als bijzonder hoogleraar Jeugdrechtspleging verbonden aan het Willem Pompe Instituut voor Strafrechtwetenschappen van de Universiteit Utrecht (Oratie 2005). Van 2011 tot 2016 bekleedde hij de interdisciplinaire leerstoel Jeugdbescherming aan de Faculteit Sociale Wetenschappen (Pedagogiek) en de Faculteit Recht, Economie, Bestuur en Organisatie (WPI). Hij hield op 20 januari 2012 zijn oratie (foto’s oratie) en op 1 juni 2016 zijn afscheidsrede (foto-impressie).

Na zijn studie Politieke en sociale wetenschappen aan de UvA (cum laude 1985) was hij korte tijd verbonden aan het SISWO en vervolgens als aio aan de EUR (dissertatie 1991) en als post doc achtereenvolgens aan de Radboud Universiteit en de Universiteit Maastricht. Van 1996 tot 2011 was hij als (hoofd)docent verbonden aan de opleiding Pedagogiek van de Universiteit Utrecht, waar hij tweemaal tot docent van het jaar werd gekozen. In 2004 startte hij de Minor Jeugd & Criminaliteit voor sociale wetenschappers en rechtenstudenten, die hij coördineerde tot 2016. Hij was van 2004 tot 2009 lid van de landelijke Raad voor Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming (RSJ), sectie Jeugd. In die functie was hij betrokken bij diverse adviezen aan de minister van Justitie. Van 2004 tot 2011 was hij voorzitter van de Raad van Advies van Stichting Slachtoffer in Beeld. Daarnaast was hij voorzitter van diverse begeleidingscommissies voor het WODC en andere instellingen. Hij geeft regelmatig cursussen aan rechters, officieren en advocaten en trainingen ‘Communiceren met jeugdige verdachten (en hun ouders)’. Hij publiceerde behalve ruim 20 boeken en ruim 200 wetenschappelijke artikelen en boekbijdragen (researchgate) ook vele tientallen krantenartikelen en blogs.

Hij coördineerde van 2000 tot 2014 een internationaal vergelijkend onderzoek naar de jeugdstrafrechtprocedure in diverse westerse landen. Hij was in 2002 gastonderzoeker aan de ANU en deed in Australië en Nieuw Zeeland onderzoek naar de praktijk van restorative justice. Hij coördineerde van 2006 tot 2016 een longitudinale studie naar de levensloop van een groep van 80 jonge veelplegers in de regio Utrecht. Hij begeleidde de dissertaties van Peter Baggen (1998), Evelien Tonkens (1999), Ivo van Hilvoorde (2002), Gemma Blok (2004) en Stephanie Rap (2013). Momenteel is hij als promotor betrokken bij de onderzoeksprojecten van Kristien Hepping, Joost Huijer en Diane van Drie.