Op pad met een raadsonderzoeker (3)

Het werk van de raadsonderzoeker kent vele uitdagingen, pedagogisch, psychologisch, juridisch, ethisch. Een van de problemen waarmee de raadsonderzoeker soms wordt geconfronteerd betreft seksueel misbruik. De volgende casus laat zien hoe ingewikkeld het kan worden als de ouders het misbruik ontkennen.[*]

Seksueel misbruik door vader, moeder ontkent

Vader zit in detentie. Na verhoor van zijn twee jonge kinderen en een bekentenis is hij veroordeeld tot gevangenisstraf en behandeling vanwege langdurig agressief, seksueel misbruik van zijn dochtertje van 11. Zijn dochtertje van 9 is hiervan herhaaldelijk getuige geweest. Moeder ontkent het misbruik. De meisjes missen hun vader. De rechter maakt zich zorgen over de veiligheid van de kinderen en verzoekt de Raad met spoed onderzoek te doen. Continue reading

Het Nationaal Preventieakkoord: betrekkelijke zorg om gezondheid jeugd

2 december 2018

Frappant hoe in de Nederlandse politiek enerzijds sinds 2006 is gekozen voor marktwerking in de zorg en hoe anderzijds geheide voorstanders van dit beleid de verantwoordelijke minister onder vuur nemen als hij niet ingrijpt bij de sluiting van enkele ziekenhuizen. ‘Dit had voorkomen moeten worden!’, riep Sybrand Buma begin november stoer naar zijn partijgenoten. Alsof het vanzelf spreekt dat, wanneer en hoe de staat ingrijpt in een tijd van deregulering en terugtredende overheid en alsof Buma en zijn partij dit beleid niet van harte verdedigen. Continue reading

Op pad met een raadsonderzoeker (2)

1 december 2018

Raadsonderzoeker is een pedagogisch bijzonder uitdagend beroep. Het gaat immers om bemoeienis met opvoeding en verzorging van kinderen in gezinnen. Dat ervaren ouders en kinderen als privé en ligt dus per definitie gevoelig, temeer daar het oordeel van de raadsonderzoeker vergaande gevolgen kan hebben. Een van de spannende kwesties voor de raadsonderzoeker betreft het risico van ‘perfectionisme‘ – het gevaar dat ouders de maat wordt genomen aan de hand van een specifieke opvatting van goede zorg en opvoeding. Dit kan onder meer betrekking hebben op opvattingen over verzorging en veiligheid. De volgende casus laat niet alleen zien hoe in de praktijk met vragen betreffende dit laatste punt kan worden omgegaan, maar geeft ook aanleiding om op de condities en het karakter van overheidsbemoeienis te reflecteren.[*]

Onverzorgd en onveilig

Het gaat om een gezin bestaande uit moeder, een dochter van 18 en drie meisjes van 15, 10 en 6 jaar. Ieder kind heeft een andere vader; met geen van deze vaders is er contact. De directrice van de school waar de 15-jarige naar toe gaat, meldt een waslijst van klachten. Het meisje zou op school gepest worden, omdat ze er weinig verzorgd en onhygiënisch bijloopt en het meisje zou vaak ziek, lusteloos en moe zijn. Moeder zou hier niet alleen onvoldoende oog voor hebben, ze zou ook contact weigeren en grote weerstand hebben tegen hulpverlening. Moeder zou ruzie maken met de directrice en met andere ouders op het schoolplein; en ze weigert verder contact met de directrice. En tot slot meldt de directrice dat het gezin in een stacaravan woont, die vies, ongezond en onveilig zou zijn.

Continue reading

Focus op veiligheid kind onder druk in integrale gezinsaanpak

23 november 2018

Op 20 november – de Internationale Dag voor de Rechten van het Kind – presenteerde Kinderombudsvrouw Margrite Kalverboer de resultaten van haar tweede ‘Kinderrechtentour’. Vanaf begin oktober reisde ze door Nederland om met tientallen kinderen en jongeren te spreken. Daarnaast vulden enkele duizenden kinderen en jongeren een online vragenlijst over hun leven in. In overeenstemming met ander recent onderzoek bevestigt de Kinderrechtentour opnieuw het beeld dat het met de meeste kinderen in Nederland goed gaat. Zij beoordelen hun leven met een 7,7. De overgrote meerderheid van de Nederlandse jeugd is gelukkig en blij met hun relatie met ouders, vrienden en klasgenoten, ook al ervaren kinderen meer druk op school. Zo is de afgelopen vier jaar het percentage dat aangeeft veel steun te ervaren van hun ouders zelfs nog verder gestegen naar ruim 75 procent. Ook in internationaal vergelijkend onderzoek komt steeds dit bijzonder positieve beeld van het welbevinden van de Nederlandse jeugd naar voren. Continue reading

Come on Rutte!

21 november 2018

De laatste tijd haalt ‘de slimste mens’ van Nederland, Klaas Dijkhoff, regelmatig het nieuws met vrij domme, of zelfs erg domme voorstellen. Pleitte de oud-staatssecretaris van Veligheid en Justitie er twee maanden geleden bijvoorbeeld voor om criminaliteit in probleemwijken voortaan dubbel zwaar te bestraffen – door Denk adequaat geduid als ‘PVV-corvee’ – , onlangs opperde hij een demonstratieverbod tijdens de drie weken dat Sinterklaas in het land is. Als het zonodig moet, ‘zet ze dan maar op een industrieterrein’. Gelukkig was premier Rutte, alhoewel niet loepzuiver, toch wel iets scherper op dit principiële punt door het recht op demonstratie ‘absoluut’ en ‘onderdeel van de democratie’ te noemen en door uit te halen naar ‘aso’s’, ‘volstrekte malloten’ en hooligans die ‘totaal doorgesnoven en onder de alcohol de openbare orde schenden’. Maar zoals van meerdere kanten opgemerkt, nam de premier de afgelopen dagen niet onomwonden stelling tegen de racistische incidenten, door de herhaalde uitspraak dat zich aan beide kanten ‘extremen’ bevinden. Terecht werd er door sommigen op gewezen dat dit helaas een beetje pijnlijk in de buurt komt van de opstelling van president Trump na de racistische rellen in Charlottesville. Continue reading

Jeugdbescherming: op pad met een raadsonderzoeker (1)

12 november 2018

Raadsonderzoeker is een pedagogisch bijzonder uitdagend beroep. Het gaat immers om bemoeienis met opvoeding en verzorging van kinderen in gezinnen. Dat ervaren ouders en kinderen als privé en ligt dus per definitie gevoelig, temeer daar het oordeel van de raadsonderzoeker vergaande gevolgen kan hebben. Een van de spannende kwesties voor de raadsonderzoeker betreft het risico van ‘perfectionisme‘ – het gevaar dat ouders de maat wordt genomen aan de hand van een specifieke opvatting van goede opvoeding. Dit kan bijvoorbeeld betrekking hebben op kwesties met een religieuze lading, een bijzonder vrije of juist opvallend rigide opvoedingsstijl, inschattingen van een gebrek aan oog voor het kind, maar ook met verschillende opvattingen over hygiëne en uiterlijke verzorging. Onderstaand voorbeeld laat fraai zien hoe in de praktijk met een confrontatie rond dit laatste punt goed kan worden omgegaan.[*]

Vies

Een tiener die met ruzie van huis is gelopen en nu elders wordt opgevangen, meldt dat hij zich zorgen maakt om zijn jongere zusje dat nog bij zijn vader woont. Hij heeft twee klachten. Volgens hem groeit ze op in een vies huis en heeft ze oude kleren aan. Bovendien zou haar vader alleen maar dingen met haar ondernemen die hij zelf leuk vindt – vader fokt duiven, kippen en konijnen en hij neemt zijn dochter geregeld mee naar dierenmarkten. Continue reading

Het kinderpardon de nieuwe dividendbelasting?

7 november 2018

De manier waarop BNN-presentator Tim Hofman fractieleiders overviel met een draaiende camera en een klein jongetje voor zijn filmpje Terug naar je eige land deugt niet. Het is niet alleen te weinig stijl en te veel Rutger Castricum. Het is nog een flink graadje erger, omdat de kans groot was dat de negenjarige Nemr, die als uitgeprocedeerde asielzoeker dreigt te worden uitgezet naar Irak, door deze overvalstrategie extra zou worden beschadigd vanwege onbesuisde uitspraken van de overvallen politici. Continue reading

Ouderlijk gezag voor meer dan twee ouders in belang van het kind?

2 november 2018

Politiek Den Haag zit in zijn maag met het voorstel van de Staatscommissie Herijking Ouderschap om het mogelijk maken dat drie of vier volwassenen juridisch ouderschap en gezag krijgen over een kind. Direct bij de ontvangst van het rapport twee jaar geleden zei toenmalig minister Ad van der Steur (VVD) dat Nederland op dit gebied ‘best een gidsland mag zijn.’ D66-Kamerlid Vera Bergkamp riep het kabinet op hiermee ‘niet langer te treuzelen’. CDA en CU hebben daarentegen grote aarzelingen. Het kabinet besloot de beslissing voor zich uit te schuiven en op enkele punten nader onderzoek te laten doen. De uitkomsten daarvan worden later dit jaar verwacht. Zeker gezien de behoefte van D66 om zich tenminste op dit punt te kunnen profileren is het niet uitgesloten dat binnenkort op een besluit wordt aangestuurd, door het kabinet of door de Tweede Kamer. Het is te hopen, dat in dat geval niet wordt gekozen voor het radicale voorstel van de Staatscommissie, maar voor een genuanceerd compromis. Continue reading

Extra geld voor ‘Eigen Kracht’?

21 oktober 2018

In reactie op mijn recente kritische blogs over ‘Eigen Kracht’ kreeg ik de afgelopen weken van verschillende kanten bericht dat lokaal extra gelden beschikbaar worden gesteld om nog actiever dan tot op heden met EKC’s te gaan werken … De managers die met dergelijke voorstellen komen zouden eerst twee dingen moeten doen.

Allereest zouden zij – zeker als het om jeugdzorg gaat – alsnog ogenblikkelijk het WODC-rapport De inzet van familienetwerkberaden in de preventieve jeugdbescherming uit 2016 moeten bestuderen, al was het maar de samenvatting. Dan worden zij er met de neus op gedrukt dat dergelijke netwerkbijeenkomsten onder de huidige condities geen meerwaarde hebben, niet tot betere bescherming van onder toezicht gestelde kinderen leiden, noch tot minder inzet van professionele zorg, en dat als zo’n bijeenkomst al tot een plan leidt dit meestal enkele maanden later al niet meer functioneert, soms leidt tot verlenging van de OTS en vaak uiteindelijk tot hogere kosten. Continue reading

Rechter corrigeert doorschuiven zorgenkind

16 oktober 2018

De laatste jaren doet zich een verontrustende stijging voor van het aantal suïcides bij jongeren. In juli maakte het CBS bekend dat zich vorig jaar 81 jongeren onder de twintig van het leven hadden beroofd, 33 meer dan het jaar ervoor. Minstens zo verontrustend is dat zich een vergelijkbare stijging voordoet in de jeugdhulp. Betrof het vier jaar geleden tien jongeren die bekend waren bij hulpverleners, vorig jaar ging het om negentien jongeren, waarvan vijf in een gesloten jeugdhulpinstelling. Vlak voor de zomer concludeerde de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd na onderzoek van een zelfdoding van een jongen in een gesloten jeugdzorginstelling, dat voor de jeugdhulp als geheel op dit punt een forse verbetering noodzakelijk was. Het zou gaan om jongeren met complexe meervoudige problematiek die onvoldoende passende hulp was geboden. Continue reading